Conditiemeting conform NEN 2767

NEN 2767 is dé norm voor conditiemeting. Conform de norm NEN 2767 is conditiemeting het instrument voor het objectief en uniform meten van de fysieke kwaliteit van bouw- en installatiedelen van gebouwen en/of infrastructuur.

Wat is conditiemeting?

Conditiemeting is een soort ‘checklist’ waarmee de technische staat van een gebouw of infrastructureel bouwdeel kan worden gemeten. Dat gaat dus volgens NEN 2767. Kortom, deze norm is ontzettend nuttig voor iedereen die verantwoordelijk voor onderhoud en beheer.

Doel van norm NEN 2767

NEN 2767 zorgt voor het uniform inspecteren en in kaart brengen van de technische staat van alle bouw- en installatie delen m.b.t. gebouwen en/of infrastructuur. Door middel van conditiescores maakt u gemakkelijk vergelijkingen tussen de verschillende onderhoudstoestanden van objecten. Zo heeft u met de resultaten inzicht in onderhoudskosten en mogelijke risico’s en zo kunt u meerjarige onderhoudsplanningen opstellen. Kortom, met deze norm kunt u de kwaliteit waarborgen.

NEN 2767 conditiescores

De conditiescore van bouw- en installatiedelen wordt weergegeven op een zespuntsschaal. Conditiescore 1 representeert de nieuwbouwstaat en conditiescore 6 de slechtst aan te treffen conditie. In de onderstaande tabel zijn korte omschrijvingen van de conditiescores gegeven.

Conditiescore Omschrijving Toelichting
1 Uitstekende conditie Incidenteel geringe gebreken
2 Goede conditie Incidenteel beginnende veroudering
3 Redelijke conditie Plaatselijk zichtbare veroudering Functievervulling van bouw- en installatiedelen niet in gevaar
4 Matige conditie Functievervulling van bouw- en installatiedelen incidenteel in gevaar
5 Slechte conditie De veroudering is onomkeerbaar
6 Zeer slechte conditie Technisch rijp voor sloop

Toepassingsgebied NEN 2767

Het uitgangspunt van NEN 2767 is de behoefte aan een onafhankelijke registratie van de conditie van onroerend goed of infrastructuur. Onderhoudskosten bepalen een belangrijk deel van de kosten van onroerend goed of infrastructuur. Beheerders die ervaring hebben met het opstellen en gebruiken van onderhoudsplanningen constateren dat voor eenzelfde gebouw of infrastructurele object soms zeer uiteenlopende onderhoudsmaatregelen worden aanbevolen. Van daaruit is bij de beheerders de behoefte ontstaan aan een persoonsonafhankelijke opname- en registratiesystematiek. De daarvoor ontwikkelde methodiek wordt conditiemeting genoemd. Vanwege de behoefte aan eenduidigheid voor een uniforme toepassing is de methodiek herzien en vastgelegd in een norm. De conditiemeting vindt plaats op basis van het kwalificeren en kwantificeren van gebreken aan bouw- en installatiedelen. De conditiewaarden met bijbehorende gebreken leiden, in relatie tot het gewenste onderhoudsniveau, tot planning van onderhoudsmaatregelen en de (meerjaren)begroting. De conditiemeting kent nadrukkelijk een technische invalshoek.

Bron: www.nen.nl